Rondreis Andalusië met alleen handbagage

Sevilla, Córdoba, Granada. Drie steden op een uur of anderhalf treinen van elkaar, en de klassieke route voor wie Andalusië voor het eerst doet. Wat die route bijzonder geschikt maakt voor reizen zonder ingecheckte bagage is dat je meerdere keren van hotel wisselt. Elke wissel is een keer inpakken, een keer naar een station lopen, een keer over kasseien.

Wie dat drie keer met een koffer van drieëntwintig kilo doet, weet aan het einde van de week waarom het een slecht plan was.

De praktische kant van de route

De AVE tussen Sevilla en Córdoba doet er ongeveer drie kwartier over. Córdoba naar Granada is met de snelle verbinding anderhalf tot bijna twee uur, afhankelijk van of je een AVE of een Avant treft. De stations liggen in alle drie de steden op loopafstand of één taxirit van het centrum, dus daar zit het probleem niet.

In de treinen zelf zijn bagagerekken aan het begin van elk rijtuig. Ze zijn ruim, ruimer dan in Duitsland, maar in het hoogseizoen vol. Een handbagagekoffer leg je boven je stoel en dan hoef je er de hele rit niet meer over na te denken.

Waar het echt schuurt is in de oude wijken. De Judería in Córdoba en het Albaicín in Granada zijn doolhoven van steegjes met kasseien en hellingen, en Google Maps stuurt je daar met plezier een trap op. De wieltjes van je koffer maken op dat plaveisel een geluid dat de hele straat wakker maakt. Om drie uur ’s middags maakt dat niet uit. Om middernacht wel, en dat is precies het tijdstip waarop je in Andalusië terugloopt naar je hotel, want er wordt hier laat gegeten.

Wat je meeneemt

Andalusië in de zomer is heet; in juli en augustus komt Córdoba regelmatig boven de veertig graden. Je kleding is dus dun en licht, en dat helpt enorm bij het inpakken. Voor tien dagen kom ik uit op vijf shirts, twee korte broeken, één lange broek of jurk voor de avond, ondergoed voor vijf dagen en één keer wassen onderweg. Sandalen en één paar sneakers.

Neem daarnaast iets mee waarmee je je schouders kunt bedekken. In de Mezquita in Córdoba en de kathedraal van Sevilla wordt bedekkende kleding verwacht, en bij drukte wordt daar bij de ingang op gelet. Een dunne sjaal of een shirt met mouwen in je dagtas voorkomt dat je omdraait.

Verder een waterfles die je onderweg bijvult, zonnebrand en een hoed. En schoenen die tegen kasseien kunnen, want het Alhambra alleen al is een wandeling van enkele kilometers over ongelijke ondergrond en dat voel je in dunne zolen. Reserveer dat bezoek trouwens ruim vooruit via het Patronato de la Alhambra y Generalife, de officiële beheerder; in de zomer zijn de tijdvakken weken van tevoren weg en aan de kassa staan is zinloos. Meer over wat er in Granada zelf te doen is als je toch een dag over houdt, staat in het stedenoverzicht van Granada.

De koffer

Voor deze rondreis wil je iets dat je een trap op kunt tillen en dat in een treinrek past. Dat komt uit op handbagageformaat, ongeveer 55 bij 40 bij 20 centimeter. Vliegen doe je waarschijnlijk op Málaga of Sevilla met Transavia, Ryanair of Vueling, en alle drie hanteren ze eigen maten die ze bij drukte ook echt controleren. Die 55 bij 40 bij 20 is de veiligste gemene deler.

Een handbagagekoffer met vier wielen rijdt in een terminal het prettigst, maar op kasseien werken twee grote wielen beter omdat kleine zwenkwielen in de voegen blijven haken. Kom je vooral in oude steden, kijk dan bewust naar een tweewielig model. Let daarnaast op het eigen gewicht van de koffer; het verschil tussen 1,9 en 3,2 kilo is bij een gewichtslimiet van tien kilo een compleet extra outfit.

Wassen onderweg

Dit is het onderdeel dat handbagage haalbaar maakt bij reizen langer dan een week. In alle drie de steden zitten zelfbedieningswasserettes, en een was plus droger kost er een paar euro. Je bent er ongeveer een uur mee bezig, wat prima te combineren is met de siësta waarin toch niets open is.

Boek je een appartement in plaats van een hotel, dan heb je vaak een wasmachine op de kamer. In de zomer droogt alles binnen een paar uur aan een rekje op het balkon.

De uitzondering

In de winter wordt het lastiger. Granada ligt op zevenhonderd meter hoogte en het kan er ’s nachts vriezen, met de Sierra Nevada in de rug. Dan heb je een jas, een trui en dichte schoenen nodig, en dat past niet meer binnen de tien kilo die de meeste prijsvechters je gunnen.

Voor mei tot en met oktober is het goed te doen. En dat is precies de periode waarin de meeste mensen gaan.